ADD is ADHD zonder hyperactiviteit. ADHD omvat aandachtsproblemen, impulsiviteit én (innerlijke of uiterlijke) hyperactiviteit.
ADHD als overkoepelende term
ADHD is de officiële diagnose. Daarbinnen bestaan drie presentaties:
- ADHD – overwegend onoplettend → dit is wat vroeger ADD werd genoemd.
- ADHD – overwegend hyperactief/impulsief
- ADHD – gecombineerde presentatie
ADD is dus geen aparte stoornis meer, maar een subtype binnen ADHD.
Wat ADD kenmerkt
Mensen met ADD hebben vooral moeite met:
- Aandacht vasthouden
- Concentreren op minder interessante taken
- Structuur en planning
- Vergeetachtigheid
- Mentale drukte (maar weinig uiterlijke drukte)
Ze zijn vaak dromerig, rustig en intern snel afgeleid. Hyperactiviteit ontbreekt of is vooral intern aanwezig.
Wat ADHD kenmerkt
Bij ADHD komen naast aandachtstekort ook andere kenmerken voor:
- Hyperactiviteit — lichamelijke onrust, friemelen, veel praten
- Impulsiviteit — snel reageren, moeite met remmen
- Sterke prikkelgevoeligheid
- Snelle gedachten en acties
ADHD kan zich zowel fysiek als mentaal uiten. Sommige mensen zijn vooral druk in hun hoofd, anderen vooral in hun lichaam.
Overeenkomsten tussen ADD en ADHD
Beide vallen onder dezelfde neurobiologische basis. Mensen met ADD én ADHD kunnen last hebben van:
- Overprikkeling
- Emotionele intensiteit
- Uitstelgedrag
- Hyperfocus
- Creativiteit en out‑of‑the‑box denken
Waarom ADD niet meer officieel bestaat
Sinds de DSM‑5 (het internationale handboek voor diagnoses) wordt ADD niet meer als aparte diagnose gebruikt. De reden:
- De verschillen tussen ADD en ADHD zijn niet groot genoeg om ze als aparte stoornissen te zien.
- Het is duidelijker om alles onder één naam te houden: ADHD.
- De presentaties geven beter weer hoe ADHD zich bij iemand uit.
Wat betekent dit voor jou?
Veel mensen herkennen zich nog steeds in de term ADD — en dat is helemaal oké. Het beschrijft namelijk heel precies hoe hun ADHD eruitziet. Maar op papier heet het officieel: ADHD, overwegend onoplettend.